Devrim ile depresyon arasında

Devrim ile depresyon arasında

Eren Aksoyoğlu

Başlıktaki slogan Fraksiyon’a aitti. Fraksiyon, bu sitenin açıldığı sıralarda yayın yapan başka bir siteydi. Henüz Gezi olmamış, her gün siyasal İslamcıların başka bir baskı aygıtına maruz kaldığımız bir dönemdi. Araçlar baskıyla sınırlı da değildi. İdeolojik aygıtlar da başka fazlarda çalışıyordu.

Karşımızdaki cephe geniş ve güçlüydü. İç içe geçmiş onlarca aktörle boğuşuyor olmak hepimizin dilini öfkeye boğmuştu. Gerçek bir tahakkümü dil ve söylemle kuruyor, seçim kazandıkça küstahlıkları artıyor, hepimize kan kusturuyorlardı. Tahammül sınırlarımız zorlanıyor, kendimizi kaybediyor, sevmediğimiz bu insanlara dönüşüyorduk.

Bizimkilerin o günlerden geriye bıraktıkları bütün metinlerde öfkenin dili hakim olmuştu. Devrim ile depresyon arasında gidip gelen sarkaç depresyona yakındı artık.

Umutlarımızı tazelediğimiz Gezi ise sarkacın devrime doğru büküldüğü zamanlardı. Bunu metaforik anlamda kullandığımı belirtmeliyim. Zira devrimin ne olduğunu pek de bilmiyoruz. O yüzden “sanki öyle bir şeydir” diyoruz. Balkondan ılık bir rüzgar esince, yani hayatı sevince “çok yaklaşmıştık” demeyi de ihmal etmiyoruz. Neyse, en azından sarkacın diğer tarafa büküldüğünü artık biliyoruz.

Diyeceğim o; sarkaç depresyondan uzakta. Sadece 8 yıl önce yazıp çizdiklerimiz ile bugünkülerin karşılaştırınca sessiz de olsa bir devrimin sürüp gittiğini görebiliyoruz. Dilde ve söylemde, yazılı metinde, konuşmalarımızda, videolarımızda geleceğe dair planlarımızı anlatıyoruz.

Yönetiyor olmak hepimize pek iyi geldi. Projeler, kampanyalar; yayınlar, yeni yeni web siteleri havada uçuşuyor. Herkes yeni bir şey yapmanın derdinde.

Devrim ile depresyon arasındaki salınımda sarkaç devrimden yana. Elbette metaforik anlamda.

Fraksiyon’a teşekkürler.